Briathlon (2)

Goldenten2015Na 8 kilometer breekt het me lelijk op. De vraag is alleen: wat is ‘het’? De lichte tegenwind tijdens het fietsen naar Delft? Mijn tempo in deze #goldentenloop? De tempowisselingen? Het links en rechts cruisen?

Zeg ’t maar. Feit is dat we er 8/10 van deze Delftse loop op hebben zitten en ik in het spoor wil blijven van mijn voorganger. Maar dat is een probleem. Misselijkheid kruipt ongenadig op. De benen schreeuwen ‘Ho!’. Een voorstadium van kramp zit in mijn bovenbenen. Mijn hartslag zit op 182 en gaat naar 184. Maar ….. . Maar die gozer voor me loopt (ook) niet zo soepel meer. Hij moet toch óók wat voelen? Aanklampen maar. Hartslag 186. De misselijkheid wordt erger. Dan maar zo goed mogelijk tempo houden.

Tegenwind
Hoe hard gaat het nu eigenlijk nog? Geen idee. Na 5 kilometer zat ik op 22.40. Best mooi met al ongeveer 17 fietskilometers in de benen. Met een beetje tegenwind. Maar hoe het na die tijdmeting halverwege is gegaan? Geen flauw benul. Geen referentie. Je wordt af en toe ingehaald, je haalt af en toe iemand in. Die jongen in dat rode shirt en die man in dat zwart-blauwe shirt blijven steeds op een meter of 10 à 15 voor me uit draven.

Intussen zit ik natuurlijk met de gebakken peren. Mijn benen willen er nog steeds mee stoppen. En dan kunnen die mensen aan de kant wel enthousiast  ‘hup Erik’ roepen – bij de Golden Tenloop staat je voornaam op je startnummer – meer dan beleefd een beetje grijnzen is er niet bij. Sneller gaat het in elk geval niet. Pappen en nathouden.

2015 05 14 startnummerOnverstoorbaar
Maar goed, al overleggend met mezelf hoe ik die laatste honderden meters een beetje fatsoenlijk door moet komen, glijdt het wegdek wel onverstoorbaar onder mijn schoenen door. En ineens loop je dan bij de kerk waaronder de Oranjes begraven plegen te worden, ga je de Markt op, maak je een bocht, krijg je een lang recht stuk (langer dan gehoopt), loop je weer een bocht en nog een bocht (de laatste!) en dan is daar de finish.

Eindelijk kan ik met een druk op de rode knop van mijn Polar RS300 ‘lap’ 3 van mijn briathlon afsluiten. Uiteraard kan ik het niet laten om snel even te kijken wat mijn tijd is. Nou-hou, dat valt dus best mee. Die 43.18 van editie 2014 was onhaalbaar met fietsen als voorafje. Maar er prijkt een heel nette 44.20 op mijn klokje. Eindelijk kan ik mijn benen rust gunnen. Dankbaar grijp ik het mij toegestoken flesje water. Dorst.

2015 05 14 golden ten loop shirtHerinneringsshirt
Even zitten in het zonnetje, even een sms-je naar huis sturen. ‘Ben gefinisht. Heel gebleven. Moe. Lekker gelopen. Nog redelijk snel ook. 44.20. Geloof ik.’ Gauw het flesje leeg lurken, koek eten en het  herinneringsshirt ophalen – na twee jaar met wat suffe shirts qua kleur en illustratie dit jaar een mooie witte met een print in maïsgeel, rood en bordeaux. Intussen nog nog een koek eten en dan het centrum uit naar mijn fiets.

Zo beschreven suggereer ik meer souplesse en snelheid dan ik kan produceren. Licht krampende kuiten zijn de oorzaak. Nou ja, doorlopen maar. Bij de fiets eerst een paar slokken water uit mijn bidon, dan slot eraf, jackie aan, rode knop op de Polar indrukken en ‘lap’ 5 is gestart.

Doortrappen
Windje mee! De krampaanvalletjes houden tot mijn verbazing na een kwartiertje op. Lekker. Tot mijn grotere verbazing ligt de snelheid al gauw op rond de 27 kilometer per uur. Gaat dat goed tot thuis? Gewoon doortrappen zolang-ie lekker gaat. Delft-Centrum – Monster, etappe 3 van mijn briathlon, gaat in 41.12.

Operatie briathlon volbracht. Onder het genot van nog maar weer een koek en een hervulde bidon buig ik me over het cijferwerk.’t Fietsen terug ging dus in 41.12. Heen was het 47.22. Hartslag heen was gemiddeld 133 per minuut; tijdens de terugweg was dat slechts 128, ondanks die veel snellere tijd en na twee eerdere inspanningen. Een beetje wind mee of tegen scheelt dus echt nogal.

Cijfers
Benieuwd hoe de cijfers tijdens het lopen waren. Gestart werd met een geruststellende hartslag van 100 per minuut, maar al snel steeg het aantal slagen naar een gemiddelde van 174, met die 186 na kilometer 8 als hoogtepunt. En inderdaad mijn zelf geklokte eindtijd was 44.20.

Resteert de totaaltijd van mijn eerste briathlon: 3 uur, 6 minuten en 40 seconden. Maar da’s bruto hè! Tussen het fietsen en het lopen en tussen het lopen en het fietsen zit noodgedwongen tijd. Je moet naar de start en een beetje inlopen alvorens je in het startvak gaat staan. En daarin sta je ook weer eventjes. Na afloop moet je even je shirt oppikken, drinken, eten en weer naar de fiets terug.

Laps
Vandaar dat steeds weer drukken op de rode knop op mijn horloge, vandaar die vijf ‘laps’. Zo blijkt nu mijn netto sporttijd 47.11 + 44.20 + 41.12  = 2 uur, 12 minuten en 54 seconden te zijn.

Heb je er wat aan? Doet het er toe? Nee. Geen moer. De eerste briathlon is volbracht. Plus heel gebleven, afgezien, genoten, mooi weer gehad én toevallig twee collega’s tegengekomen. Veel belangrijker allemaal.

Resteert nu het weer bij-eten van de verkwiste calorieën. Mijn slimme horloge meent dat dat er in die ruim drie uur 2255 waren. Lijkt me aan de heel hoge kant, maar we gaan dat niettemin vrolijk compenseren. Ook leuk. Spinazietaart. Heel lekker.

Naschrift
Pakje van mijn hart. Het was even wachten, want door een – ik denk – technische storing ontbrak mijn aanwezigheid in de einduitslag. Startnummer 533 was gewoon onbekend. Onder de naam Huisman zou lange tijd alleen een Wendy Huisman hebben meegedaan, op de 5 kilometer. Hoe ik ook zocht, nergens was ik te vinden. Niet bij de deelnemers uit Monster, niet bij de deelnemende mannen van 55+, niet als ik scrolde door de lijst met alle deelnemers aan de 10.

uitslag Golden Tenloop 2015Niet dat ik twijfelde aan mijn deelname en mijn handgeklokte tijd. Shirt, nummer, spierpijn in mijn bovenbenen, niet te stelpen eetlust alles wees op een officieel geleverde inspanning. Uiteraard kwam het goed. Een intern berichtje over het ‘verdwenen’ nummer 533 leidde binnen een etmaal tot een toevoeging op de lijst. Voor wat het waard is weet ik waar ik ongeveer sta. Best nog wel goed voor iemand zich die in de doelgroep van ouderenorganisaties weet: 281e van de 2421 deelnemers, dus 88.39% van het veld achter me gehouden. In mijn oude mannen categorie 15e van de 124 in een gangetje van 13,544 km/u. En – op een mensenleven is ’t niks dus ook hier voor wat het waard is – 44.18 in plaats van mijn met de hand bepaalde 44.20.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Elke dag en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s