Malmö. Dagboek van een thuisblijver

Dit is een dagboek over ‘alles’ rond het Star Class-debuut van Kay, mijn schaatsende zoon (14). De wedstrijden zijn van 28 t/m 30 oktober in Malmö. Kay gaat met Feikje, zijn moeder; ik blijf thuis en doe in dit artikel verslag aan de hand van hun en mijn sms’jes, de wedstrijdinformatie op shorttrackonline.info, eventuele mailtjes die me bereiken en wat verder ter tafel komt.
Voor de goede orde: ik beschrijf elke dag chronologisch en de dag van heden staat steeds direct onder dit intro. De andere HVHW´ers – Danique van Lobenstein, Avalon Aardoom en Esmee Messemaker – heb ik ook beschreven. Het dagboek gaat door tot en met maandag 31 oktober, de dag dat ze terugkomen.

Dinsdag 1 november
10.30 uur.
Tot slot (en nu echt) geef ik vrijblijvend een voorbeeldje van wat mogelijk een leuk stuk(je) gevonden kan worden: ‘Happinez-wise of Zweef met me mee‘. Het is een rubriek die standhoudt tot aan de jaarwisseling om de simpele reden dat hij is verbonden met de Happinez (ver)scheurkalender 2011.

Dietrich Bonhoeffer. Foto: Wikipedia

Uit mijn omschrijving van die kalender moge duidelijk zijn: mijn bijdragen in dat artikel variëren van serieus tot zweven met een knipoog. En ik lever er verwijzingen naar bronnen en meer informatie bij. Voorbeeld van heden (anders was ik op deze plek nooit met dit voorbeeld gekomen) de tekst die de kalender mij heden, dinsdag 1 november, schenkt:
“Hoe mooier de herinneringen,
des te moeilijker de scheiding.
Maar dankbaarheid verandert de pijn
der herinnering in stille vreugd.”
Dietrich Bonhoeffer in ‘Verzet en overgave’ uit 2003

De spijker op zijn kop. Aan dit artikel op mijn blog – opgebouwd in de afgelopen week en zeker aan het werken eraan van donderdag 28 tot met maandag 31 oktober – heb ik mooie, rijke herinneringen.

Des te moeilijker dus de scheiding. Ik ben dankbaar voor de leuke reacties die ik kreeg, per mail, via mijn blog en gisteren bij de training op de ijsbaan. Ik ben blij met het voor mijn blog ongekende aantal bezoeken in de afgelopen week: 740 tot en met gisteren, met een piek van 177 op zaterdag. Langzaam zal die ‘pijn’ om dit leuke project los te laten dus wel veranderen in ‘stille vreugd’. Daar houd ik Bonhoeffer aan.

Maandag 31 oktober:

Brug Sont.

8.35 uur.
Zo, de laatste etappe is in gang gezet. Ze hebben het ontbijt in Malmö achter de kiezen en zijn – als het goed is – nu onderweg naar het station. Dan gaan ze weer met de trein over de/het Sont naar Kopenhagen. En per plane op Schiphol aan.

Ik heb ze net per sms alvast een mooie reis gewenst en gevraagd met hoeveel HVHW-man ze in hetzelfde vliegtuig zitten. In elk geval vier: Feikje, Kay, Danique en haar vader Bert. Wellicht zeven: als ook Esmee en haar ouders Ald en Neeltje van de partij zijn. En heel mischien 9: als Avalon en haar hoeder Aad dezelfde vlucht hebben.

Hoe dan ook: later vandaag sta ik oog in oog met een serie kanjers; ze hebben het in alle hectiek toch vijf dagen met elkander uitgehouden. Schiphol zal straks niet zo vol staan als bij de thuiskomst van Olympiërs en Oranje-voetballers gebruikelijk is, maar ik beloof om mijn best te doen de luchthaven zo veel mogelijk met mijn aanwezigheid te vullen.

9.14 uur.
Sluit ik mijn blog af om aan de verplichte plichtplegingen te beginnen, begint mijn 06 te pringelen. Het blijkt dat er straks uit het vliegtuig een andere combinatie rolt dan ik op mijn vingertjes had zitten uittellen. Ik ging uit van 4, 7 of wellicht 9. Maar wat is het totaal als Esmee, Ald en Neeltje een andere vlucht hebben en Bert, Danique, Feikje en Kay (die ik met de auto ga oppikken) gezelschap hebben van Aad en Avalon? Juist, zes!
Ik kijk naar ze uit.

Clubrecord

9.53 uur.
Nog voor ze gaan vliegen en hopelijk veilig landen, zet ik Danique maar even flink in het zonnetje. Ik moet wel, want in haar slotrit over 777 meter reed ze 1.26.753. Dat was een PR en dat heb ik keurig gemeld. Maar …. in alle hectiek vergat ik op de lijst met clubrecords te kijken. Dure fout, want Daniques PR was tegelijk het clubrecord. Dus dat sneuvelde ook. Vandaar:
C L U B R E C O R D:  1.26,753.

Blogger/ophaler gespot door Bert.

Malmö-gangers door mij gespot

16.17 uur.
Ze zijn behouden aangekomen op Hollandse bodem. Dat was ineens nog knap haasten, want ‘ze pleen’ was een vol kwartier vróeger dan gepland. Gelukkig was ik nog net op tijd. Danique zag er fleurig uit en wilde blijkbaar snel naar huis. Toen ze door Gate 2 kwam, lag ze een meter of 20 voor op Kay en plusminus 50 meter op Bert en Feikje.

Aad en Avalon (thank you for flying SAS) melden zich bij de Hema-stand.

Hema-worst
Even later doken ook Aad en Danique op. Die hadden wel dezelfde vliegtijden, maar zaten in een ander toestel. We hebben samen nog even Hema-worst (what else?) gegeten op Schiphol en vervolgens was het haasten naar de auto om snel naar huis te komen. Bert moest nog leren en naar school, Danique moest eten en wat leren en ook Kay moest in de weer om greep op het schoolwerk voor deze week te krijgen.
Er staat namelijk wat druk op de ketel. We moeten vroeg eten, omdat we om zes uur …… . Juist, op De Uithof dienen dan vanuit een hok zes karren te rollen met op elk acht grote, blauwe kussens, die karren worden vervolgens naar de ijshockeyhal geduwd, alwaar onze lievelingen  …. . Hoera! Shorttracktraining!

Wat foto’s van de terugkeer:

Danique als eerste bij Gate 2

Kay met kar en blauwe heuppunt

Wie denkt: foto’s onscherp. Ligt niet aan mijn mobi. Het was de emotie. Denk ik. Bij de stand van de Hema-worst was het ergste voorbij.

Broodje Hema-worst

Feikje en Bert: 50 meter achterstand.

Weer thuis. Bagage laten zakken, telefoon checken.

Tot straks op de ijsbaan! Nu gauw eten. En oh ja, Feikje heeft een vracht foto’s geschoten en Bert ook. Ik beloof niks, maar het is wel waarschijnlijk dat ik daarvan iets op dit blog zet. Als beeld voor wat wij thuisblijvers ondanks alle inspanningen mijnerzijds hebben moeten missen.

Zo zit je in Zweden en zo weer op De Uithof

21.53 uur.
Dit is een soort slotakkoord. Kay en ik zijn terug van de ijsbaan. De traditionele bak vanillevla bij thuiskomst hebben we leeg gelepeld.

V.l.n.r.: Avalon, Danique en Kay in kleedkamer De Uithof.

Er is vanavond lekker getraind. Na het reizen van vandaag was het wel goed dat ze even zouden ‘losrijden’. Ze hebben behoorlijk meters gemaakt, want Fabiola (trainster) heeft ze flink laten rijden. De training op snelheid die ze voor afgelopen woensdag had bedacht, heeft ze vandaag laten afwerken. Vorige week woensdag was hard rijden onverantwoord omdat het ijs tamelijk vuil bleek. De meeste kinderen hadden binnen de kortste keren botte schaatsen en er waren nogal wat valpartijen.

Even een pufje en dan weer gaan met die banaan.

Stapje terug
Het moet gezegd: de drie aanwezige Malmö-gangers (naast Kay ook Danique en Avalon) hebben zich redelijk laten afpeigeren. Ze waren wel moe, maar het was toch ook wel lekker om de draad weer op te pakken. Ook een goed stapje om terug te keren in de dagelijkse routine. Want zo word je ‘s ochtends nog wakker in een Zweedse hotelkamer en zo sta je ‘s avonds ouderwets op je eigen ijsbaan rondjes draaien. En dan morgen – alsof er niets bijzonders is voorgevallen – weer gewoon de schoolbankjes in.

Rond
De cirkel is rond. Bij ons zijn de tassen en de koffer alweer leeggehaald en opgeborgen. De wasmand puilt weer ietwat uit, de kat is uitgesnuffeld en heeft weer vrede gesloten. Kay heeft gedoucht, spullen voor morgen klaargelegd en hij ligt in zijn vertrouwde bed.

Beeldmateriaal
Wat rest is voor Kay een mooie ervaring, leuke herinneringen, een mooie sleutelhanger, de officiële athlete‘s kaart, nieuwe PR’s en een trots gevoel. En voor de meelezers en -levers dat ze na al het voorgaande de kans hebben dat er hieronder nog wat beeldmateriaal verschijnt. Er zijn volgens Kay en Feikje ook nog filmpjes gemaakt van ritten en op diverse sites staan foto’s. Hieronder wat verwijzingen naar sites waarop foto’s (en andere StarClass in Malmo-wetenswaardigheden) staan.
De site van skridsko.se heeft foto’s en info. Foto’s ook op de flickr-site van NLHank. En Bert van Lobenstein heeft op de HVHW-site ook drie pakketten foto’s gedeponeerd: een, twee, drie.

Avalon. Foto: Bert van Lobenstein

Danique. Foto: Bert van Lobenstein

Dit is een selectie van vijf foto’s uit de serie van Bert. Vier keer actie en een keer samen buiten bij het ijsstadion. Alle foto’s – 692 stuks in totaal – staan op HVHW.nl

Kay. Foto: Bert van Lobenstein

Esmee. Foto: Bert van Lobenstein

En een grote:

Onze vier rijders voor het ijsstadion. Foto: Bert van Lobenstein

r

Qua tekst houd ik er  - wat betreft dit ‘Malmö. Dagboek van een thuisblijver’ mee op. Maar, ik schrijf regelmatig andere, mogelijk ook best leuke stukjes op mijn blog. Over strand, hardlopen, snippers uit het dagelijks leven etc.

Zondag 30 oktober:
0.39 uur.
Ik ga slapen, maar wil even kwijt dat ik zojuist nog een laatste stukkie heb getikt helemaal onderin zaterdag. Kijk bij 23.54 uur. We mogen vandaag weer het nodige verwachten. Oh, zeker, de wens is grotendeels de vader van deze gedachte. Nou en?

7.22 uur.
Goedemorgen. Klaar voor de laatste wedstrijddag? Mijn twee ikken nog niet helemaal, maar er wordt aan gewerkt. Pluspunt is dat er goed geslapen is. Een snelle update.

Verse natte was.

De huisman Huisman ligt al goed op koers want:
- De was: die van gisteren is van het rek; de vannacht gedraaide was hangt er voor in de plaats; in de machine klotst het alweer.
- De kat: heeft al voer en vers water. Loopt inmiddels buiten.
- De gordijnen: zijn open.
- Afwasmachine: heb ik uit- en opengezet. Ledigen moet nog.

Koffie: in één moeite.

De verslaggever Huisman begint op toeren te komen. U is daar nu getuige van. Maar:
- Douchen: moet nog.
- Aankleden: dus ook.
- Scheren: gisteravond al gedaan.
- Ontbijt: moet ook nog. Brood ligt wel al te ontdooien & smeren kan ik snel.
- Koffie: pak ik met het vorige punt in één moeite mee.
Dus: het wordt krap om om 8 uur helemaal klaar te zijn. Tot straks.
(ik heb er weer zin in)

8.14 uur.
Nee, ik was niet te laat, maar heb wat voorwerk gedaan. En de kat binnengehaald. En Dave Brubeck opgezet. En koffie ingeschonken. Reden dat ik me op deze plek iets later meld, is vooral dat Bert van Lobenstein me foto’s stuurde. Hij is een kanjer! Da’s namelijk een lekker begin van de verslagdag. Twee foto’s – oh, er lopen er via de mail nu meer binnen – uit de oude doos. De informatie bij een van de foto’s is veelzeggend als je denkt aan onze ijsfaciliteiten in Den Haag. In de meeste bijschriften staat wat Bert bij de foto’s meldde. Ik zet ze er (voor nu) gewoon full size op (een aantal is inmiddels iets kleiner gemaakt). En dan pakken we onder de beelden het geschreven deel weer op. Danique heeft inmiddels ingereden, Avalon en Esmee zijn bijna ingereden en Kay wringt nu waarschijnlijk de beschermers van zijn schaatsen.

Poster voor het ijsstadion Malmö. Foto Bert van Lobenstein

Vertrek uit Kopenhagen. Foto: Bert van Lobenstein

Foto: Bert van Lobenstein

Donderdag zit het span in de trein van Kopenhagen naar Malmö. Let voort de gein eens op hoezeer de mobieltjes ons leven in de greep hebben gekregen. Van jong tot oud. Vroeger las je tijdens een dergelijke reis een boek of krant. Foto: Bert van Lobenstein

Dit is Hyllie Station. Na aankomst in Kopenhagen trein naar Hyllie Station in Malmö Zweden, alwaar een enorme nieuw ijshal staat. Wij moesten echter nog 10 minuutjes met bus 6 naar het oude ijsstadion. Er zijn maar 6 ijsbanen in Malmö. Foto en tekst Bert van Lobenstein

Zo, daar zijn we qua tekst weer. Ik heb nog wat mailtjes en sms-jes uitstaan naar Malmö, dus wie weet komt er straks heet van de naald nog wat.

8.47 uur.
Feikje-mail uit Malmö. Enigszins gekuist (lees: ontdaan van te familiaire details), maar ik wilde jullie de rest  niet onthouden: “Ja, ze zijn weer begonnen. Gisteravond na het eten zouden we nog gezellig een spelletje doen. We zijn tóch maar ieder in eigen bed gekropen met de telefoon, dus eigen spelletje. Ook op de ijsbaan zijn we nu erg gezellig, ieder zijn eigen telefoon met smart. Neeltje hoopt dat je goed wakker bent geworden met het beeld dat Esmee blijft staan. Gister in de sportbar waren allemaal schermen waarop de gefilmde ritten werden geshowd. De kids vonden dat erg leuk. Kay is nu zijn schaatsen aan gaan doen nadat ook hij WhatsApp heeft gedownload. Hij kon het niet hebben dat zijn moeder hem in rariteiten voorbij streeft. Ik ga even bij hem kijken. TOT later.”

Bert meldt even later dat Esmee gisteren inderdaad drie keer is gevallen. Alleen de laatste race niet.

8.50 uur.
Nog 5 minuten voordat de meisjes D-pupil of wel novice starten. Danique dus. Bert heeft me – zie ik net – nog wat mail gestuurd, maar dat is voor later. Eerst even kijken wat ons te wachten staat. Danique heeft nog twee ritten voor de boeg: halve finale en finale 777 meter. Ze zit in de eerste rit, startpositie 3, een rit met drie meiden. Daarna komen Esmee en Avalon. Voor hen vandaag halve finale en finale 1000 meter. Esmee zit in rit 1 (pos. 2) en Avalon in rit 2 (pos. 3). Ook zij hebben twee tegenstanders.

Kay zit in het tweede blok, vanaf 9.50 uur. Ook hij rijdt een halve finale en een finale 1000 meter. Hij zit meteen in de eerste rit, staat op startpositie 3 en komt met drie anderen in de baan. Ik pak de PR-lijst er even bij.

9.04 uur.
Het eerste DAGSUCCES is binnen. Danique heeft zojuist gereden en haar race gewonnen. Het was close met nummer 2: 1.28,614 om 1.28,853. Geen PR. Ik heb even opgezocht waar Danique na gisteren in het schema zat. Na haar heat belandde ze in groep 2 die nu strijdt om de plekken 13 t/m 20. Zij maakt na deze rit dus nog kans op die 13e plek.

Mischa op warme monitor.

9.14 uur.
Koffie! En de mails van Bert (een foto daaruit heb ik hierboven in de serie foto’s gezet). De kat zit inmiddels boven op mijn monitor. Ik kiek ‘m even. Hup op de mail naar mezelf. Binnenhalen. En voilá.

Tussengevoegd om 9.43 uur.
Een mail van Bert van 9.26 uur: “T is erg stil in de kleedkamer. Kay gleed (bij inrijden. E.H.) lekker in het treintje mee met de groten. Die kan hopelijk vandaag nog verrassen. Van de meiden verwacht ik niet veel inzet, correctie resultaten, want ze zullen het wel proberen. De meiden hebben net gereden zal je wel op St. Online zien. Kay gaat zo het ijs op.” Inderdaad: zie hieronder

Esmee. Foto: B.v.L.

Avalon. Foto B.v.L.

9.35 uur.
Goed nieuws: Esmee is op de been gebleven. Jammer is dat ze met haar 1.54,732 (ruim boven haar PR) niet bij de eerste twee zat. Zij rijdt zo meteen om de 29e en 30e plaats. En het wedstrijdverloop in de rit na die van Esmee heeft bepaald dat ze (weer) tegen Avalon (st)rijdt. Heel jammer voor Avalon, want in een heel spannende race kon ze het niet bolwerken tegen haar twee tegenstrevers. Avalon was goed voor 1.52,100, dat is 0,9 seconde boven haar PR.  En als ik dan vertel dat Georgia Shanahan tweede werd in 1.51,966 en de ritwinst in 1.51,752 ging naar Romy Weniger, dan weet iedereen genoeg. Daar zat op de finish vrijwel geen licht tussen. Beide meiden hebben het zwaar in Malmö. Hopelijk bijten ze straks nog eens extra op hun tanden en kan ik in hoofdletters nog een PR melden.

4 Meiden onderuit.

9.52 uur.
Leuk feitje uit mail van Bert: “Bij jun c meiden alle 4 onderuit in de semifinal”. 

9.58 uur.
De kat zit op schoot onder mijn fleecetrui en ik zit met de zenuwen. Kay is bijna. Halve finale. Inzet: een plek in de finale die hem naar de 33e plek (van de 40) leiden.

Kay net voor de start voor zijn semi. Foto én tekst: Bert van Lobenstein

JAAAAAAA !!!! Kay heeft toegeslagen. Bert had het heel goed ingeschat. Kay heeft zich als tweede gekwalificeerd. Het was een spannende strijd én een snelle rit in één. Kijk naar Kay’s tijd: 1:47.756. Nee, niet de 1.44 van vrijdag, maar wel vier à vijf seconden onder de tijd waar hij het weekeinde Malmö mee in ging. En kijk naar het verschil met de nummer 3: 1.47,922. Minder dan 0,2 seconde. En met 1.47,085 voor winnaar Ethan Treacy scheelde het dus nog geen 0,7 seconde. Wow!

Snelle rit Kay.

Het ging in zijn rit ook een stuk sneller dan in de rit erna. Met die mannen ligt Kay in de clinch om de 33e t/m 40e stek. Dat biedt voor straks dus perspectief voor de race om de 33e t/m 36e plek!

10.49 uur.
Danique staat op het punt haar laatste optreden te verzorgen. Zij heeft de kans om 13e te worden. Nou, laat ze dat maar doen dan. Duimen!!!

1.26,753. En dat is een PR

10.52 uur.
SUCCES! En meer dan ik vooraf inschatte. Danique heeft haar optreden in deze Star Class als een echte ster afgesloten door haar rit te winnen. Ze is daarmee niet 13e, maar 12e geworden, want er komen in de ritten na Daniques optreden nog maar elf meiden op de piste. Nog even de feiten en cijfertjes: Danique reed 1.26,753. En JAAAAA dat is een PR! (aanvulling 31/10: en een clubrecord, want dat was met 1.26,760 in haar handen). Geen enorme aanscherping van haar oude toptijd. Zevenduizendste seconde. Dat zie je op het ijs niet, alleen op je stopwatch. Maar ach, je hebt voor een PR, een clubrecord en scoren in de Hogerop Bokaal niet meer nodig. Danique bleef de Brabantse Wendy Peters (1.26,851) nipt voor. In het algemeen klassement is Danique 12e van de 18 rijdsters geworden.

Einduitslag Danique.

Waardig afscheid met laatste rit.

Op mijn geploeter met paint om Daniques resultaat zichtbaar te maken hebben ze in Malmö niet gewacht. Dus snel over naar Esmee en Avalon die weer tegen elkaar reden. Esmee heeft dit HVHW-onderonsje gewonnen. Net als Danique hebben de meiden waardig afscheid genomen van het ijs in Malmö. Esmee liet 1.51,856 klokken en Avalon hijgde daar met 1.52,985 vlak achteraan. Geen PR’s, wel mooie strijd. In het algemeen klassement zijn ze 29e en 30e geworden.

Einduitslag Esmee en Avalon.

Machteloos
Dan resteert nu alleen nog mijn mannetje. Natuurlijk is het wishfull thinking als ik nog even naar zijn PR op de 1000 meter (1.44,547) kijk. Maar wat kun je – machteloos thuiszittend – anders?

Kay en zijn tegenstanders vooraf.

11.25 uur.
Tijd voor (pas) mijn tweede mok koffie. Om de spanning te verdrijven en de tijd op te vullen tot hij mag rijden, heb ik mijn mailbak gesaneerd en wat opzoekwerk gedaan.

Kay neemt het zo in de tweede rit op tegen vier man.  Zijn tegenstanders. Ethan Treasy: Brit, 1.44,630. Jan Schoof: Duitser, 1.49,714. Jacob Porter: Brit, 1.59.970. Daniel Jacobsson: Zweed, 1.50,974. Kays laatste resultaat was 1.47,756. Wordt-ie tweede? We gaan kijken.

Vijfde. Gevallen. En hij valt haast nooit.

11.42 uur.
Ik klik me gek. En er gebeurt iets raars. Getuige de uitslagenlijst laten ze eerst een hogere finale-groep rijden.

Was het een voorteken? Ineens staan alle uitslagen erop. Het is intens balen. Drie dagen minus één race op de been en snel. En dan nu vijfde in 2.11,778.

Kay is dus gevallen en heeft de race alsnog uitgereden. Dikke shit! Dat hij is gefinisht maakt me voorzichtig optimistisch dat het niet ernstig is. En dat had zo maar gekund, want met Kay hebben er waarschijnlijk nog twee over het ijs liggen dweilen. Drie man zaten boven de 2 minuten.

Kay valt in laatste race. Foto Bert van Lobenstein

Zo’n afsluiting is Kwalitatief-vul-maar-aan. En Kay valt echt bijna nooit! Potverdrie! Hopelijk hoor ik snel hoe Kay er aan toe is. Ik heb er al twee mails en twee sms’en tegenaan gegooid. Speelt dat vaderhart toch flink op.

Doorgaan
De wedstrijden in Malmö zitten er voor onze vier HVHW’ers op. Mijn blog ‘Malmö. Dagboek van een thuisblijver’ gaat nog even door. In elk geval tot ze weer thuis zijn. In de loop van morgenmiddag komen ze aan op Schiphol.

12.14 uur.
OPLUCHTING.  Een SMS van Feikje: “Op een blauwe heup na lijkt het goed. Nu net iemand gevallen. Ehbo lijkt nu tóch wel actief. Kay heeft nu net couscous op.” Zit ik me zorgen te maken terwijl hij aan de couscous zit! #pakvanmijnhart.

12.34 uur.
Bert mailt me net wat extra informatie. En dan baal ik wel weer keihard hoor:
“Kay onderuit gereden. Eerst aan kop, toen ingehaald, vervolgens weer in de aanval voor de kop. Krijgt beuken te verwerken. De ander valt Kay kan niet meer ontwijken en klapt er overheen met een buiteling. Is verder niet gewond en zit naast me zijn gympies aan te trekken”
Ja, en dan is het een finale en telt alleen nog maar de volgorde waarop je aan de finish komt. Ik heb Bert net teruggemaild: “Dank je! Hopelijk schrikt het beuken Kay niet af en leert hij van deze race terugbeuken. Er was geen P, dus het mocht allemaal wel. Erik”
Ook voor hem een leermomentje dus.

Feikje.

Yoghurtje
Feikje heeft daar ook knap lopen balen. Ze was er niet bij toen hij viel en dan ben je enerzijds blij (je ziet de smak niet) en niet blij (daar heeft je kind dan gelegen en moeder was heel ergens anders). In haar woorden:
“Ik heb de race net gemist, stond in de rij om het aan Kay beloofde yoghurtje te kopen. Lange rij. Kay was net klaar en al in de kleedkamer. De Zweed had in de eerste ronde al geduwd en [was] later op een blokje gestapt, weggevlogen en kay meegenomen. Kay was over Zweedse benen gevlogen en op zijn heup geland. Hij heeft een nat pak en blauwe plekken. Ik ben enerzijds blij dat ik de val niet heb gezien maar baal dat ik er op dat moment niet was. Het loopt hier nu op zijn eind. Even kijken wat we straks gaan doen”

Kay is uiteindelijk over all 37e geworden. Met twee dikke PR-verbeteringen op de 500 en de 1000 meter!

Ik ga na deze tik- en klikmarathon even eten. Wellicht tot zo. Tot slot een laatste foto van Bert die ik net kreeg.

Bekers vlak voor uitreiking. Helaas gaat er geen met HVHW'ers mee. Foto: B.v.L.

Laura Fygi voor de nazit.

14.22 uur.
Lunch gemaakt, ‘Turn out the lamplight’ van Laura Fygi in de cd-speler gedaan. Warme choco gefabriekt, want ik kwam erachter dat ik de ganse ochtend de cv uit had laten staan. Ineens kroop het kippenvel van mijn enkels naar mijn nek. Hoop op een sms van Kay. Heb hem gevraagd hoe erg het beuken in zijn rit was, of hij erg geschrokken was van de de beuken en de val, of hij teruggebeukt had en of hij in zijn beleving erg blauw is. Afwachten of hij reageert. Ik ga intussen wat details bijprutsen, dan ziet het er hier en daar iets gelikter uit. En daarna pak ik er een stukje krant bij.
Tot later.

19.14 uur.
Tegen de 100 bezoeken heb ik vandaag op mijn blog gehad; veruit de meesten waren er voor m’n ‘Dagboek’. Dank daarvoor.
Van Kay e/o Feikje nog niets vernomen. Zullen wel zitten te smikkelen of zijn uitgeput op het hotelbed neergevallen of niet hun batterij maar die van hun mobieltje was leeg. Ik blijf benieuwd whether he’s feeling blue.

Pizza. Weer.

21.32 uur.
Toen heb ik zelf maar weer actie ondernomen. Druk gezet. Een sms gestuurd. Hoe of het ging. Ik kreeg reactie. Dat nog wel. Maar summier: pizza gegeten en nu een spelletje aan het doen. Ik vrees – nee, weet vrijwel zeker – dat het beste er daar wel af is. Dat ik niet eens meer een antwoord kreeg op m’n SMS-voorstel ‘zal ik voor morgen maar pizza’s halen’ zegt denk ik zat. Toch?

Vrijdag pizza, zondag pizza. Niet eens Zwödse gehäktbälletjes of ander Ikea-food of – waar ik ze toch wel een beetje op had ingeschat – gevulde rendierbil. Een diepe duik in de Zweedse culinaire cultuur.

Nou ja, morgen eerst maar een flinke pan aardappelen schillen. En eh, even kijken, chinese kool erbij. Of prei en wortel. En ze voor of na het diner ook nog wat fruit in de maag splitsen. Twee keer pizza in drie dagen, wat denken ze wel!

Dianne Reeves

Dianne Reeves
Maar dat is een taakje voor morgen, want eerlijk gezegd zit ik er ook wel wat doorheen. Freddy Hubbard’s ‘Hub Tones’ was me in elk geval teveel getoeter. Dianne Reeves ‘The Palo Alto Sessions 1981 – 1985′ bevalt me stukken beter. Met het prachtige ‘Better Days’ erop. Dat kan ik rustig tien keer achter mekaar horen. Ik zit op vijf. Nu met koptelefoon op.

22.54 uur.
Ongelooflijk. Het inschatten van je gezinsleden is blijkbaar ook na zo’n twee decennia samenleven een lastige zaak. Ik stond nota bene al met één been in de badkamer, mijn hand strekte zich reeds uit naar de tandenborstel, we zaten dus al ruimschoots na de deadline, begint mijn mobiel te pringelen. Een SM-è-hes.

Hints
Ja, dan kijk je toch en voorwaar ze bleken in Malmö nog helemaal niet ingeslapen. Ze hadden zich overgegeven aan ‘Hints’ en hebben ook nog gedart. “Was erg gezellig. Koffer is ingepakt. Morgen om 7.30 uur ontbijten en 8.30 uur vertrek hotel, 12.xx vliegen KLxxxx”

Was ik toch even scherper: dat vluchtnummer klopte niet. Heb ik gemeld. Kreeg ik gelijk in. Heb ze meteen ‘slaap lekker allebei’ gewenst en als worst voorgehouden ‘morgen weer eigen bed??!’ Dat viel in goede aarde. Ik heb er wel vertrouwen in dat ze niet alsnog besluiten te emigreren.

Hand al uitgestrekt ...

Vrijheid
Wel mocht ik nog even van de vrijheid genieten. Ja, hoe dan? Ik moet als een dolle de muziek afzetten, wat kledderen met water, div. soorten sop en een borstel. En dan knorren. Morgen is immers weer een ‘normale’ maandag. ‘t Is dat het nu wintertijd is, anders was die manic monday alweer 5 minuten aangebroken.
Tschüss!

Zaterdag 29 oktober:
6.47 uur.
Een typisch gevalletje Kwalitatief Uitermate Teleurstellende nacht. Anders had ik op dit tijdstip op mijn vrije zaterdag natuurlijk niet achter een toetsenbord gezeten. Ik kon gisteravond de slaap maar niet vatten en toen dat eenmaal was gelukt bleef het knudde. Die 1.44,547 op de 1000 meter van Kay raasde maar door mijn hoofd. Hoe of-ie dat gefixt had. Er rolde achter mijn gesloten oogleden ook constant tekst over een beeldscherm. En ik vroeg me steeds af: hoe zou het morgen gaan? Ik kon eigenlijk niet wachten. Dat is geen ideale mix om een goede nacht te draaien. Ik hoop toch echt dat onze schatten in Malmö in het Ibis Hotel een betere nacht hebben beleefd.

Kortom, met frisse moed begin ik aan deze tweede wedstrijddag. De kat loopt inmiddels in de tuin, de krant steekt alweer in de brievenbus. En ik heb er weer veel zin in! Eerst de stoppels te lijf en ontbijt regelen. De warming up van Danique begint over een uur; haar eerst rit is om even na half negen. Kan ik tot die tijd mooi mijn To Do-lijstje afwerken. Esmee, Avalon en Kay rijden vanaf 12.00 uur.

8.46 uur.
Boodschapjes binnen, wasje aan het rek, ander wasje draait. Stoppeltjes zijn er nog even bij ingeschoten, maar we moeten door. Danique heeft als het goed is gereden. En er is SMS-verkeer geweest tussen Monster en Malmö.

Eerst Danique. Shorttrackonline aangezwengeld en we zijn meteen een beetje in mineur. Danique reed bij de girls novice in de tweede rit; het was haar kwartfinale 500 meter. Ze heeft een penalty gekregen. Vierde dus. Bert mailt (12.15 uur): ‘Danique disc vanmorgen op de 500m Kicking bij de finish ( schaats van het ijs)’.

Jammer, want van de 12 rijders kwalificeerden er zich 8 voor de hoogste groep. Als ik te weten kom wat er is gebeurd, kom ik er op terug. De P kost haar in elk geval een ritje, want ze rijdt geen halve finale, maar straks een finale voor de plaatsen 9 t/m 12.

Slecht slapen
We blijven een beetje in mineur – nee, dit ga ik woord niet de hele dag volhouden – want uit een sms van Feikje begreep ik dat zij weer slecht had geslapen. Met Kay komt of is het hopelijk nog wel goed. Lees anders zelf even mee:

Foto: brandnewfresh.com, Ontwerp Adrien Rovero,

“Kay ligt nog te knorren op het bankbed. Wij zijn erg bewegelijk in bed en om de beurt draaien geeft veel onrust. Kay mag niet alle vijfhonderd rijden. Baalt hij van. Voor mij: knorren ging slecht again”
Dat van die 500′s zoek ik meteen even uit. Ik denk dat het te maken heeft met het resultaat van de preliminarie.

9.10 uur.
Het had inderdaad te maken met het resultaat in de preliminarie en het geeft een fijn gevoel dat ik er zo vroeg op de ochtend – en nog zonder een slok koffie op – zo vlug achter kwam. Ik begin het systeem van de rittenschema’s (eindelijk) echt door te krijgen.
Maar meer ter zake. De top 24 in Kay’s afdeling rijdt na de preliminaries een heat. De 17 anderen plaatsten zich daar niet voor en zitten vandaag in de kwartfinale van – oneerbiedig gesproken – de onderkant van het schema. Als hij het goed doet (1e of 2e worden daarin) kan hij reiken tot plaats 25. Nog meer ter zake: tijd om de zweep over de koffiezetter te leggen.

9.39 uur.
Koffie in de kan. SMS van Kay. Hij lijkt me over de blues heen dat hij vandaag niet alle mogelijke 500 meters mag rijden.
“Ik had gisteren dat diner op de ijsbaan, maar alles stonk en er zaten lagen kaas op [de pizza, neem ik aan. E.H.] dus ben ik met de ouders pizza gaan eten met italiaans ijs achteraf (het was een immense bak met ijs)”

Het was me gisteren het ijsdagje dus wel. En voor vandaag verwacht ik van de genetisch aan mij gerelateerde kanjer ook wel wat. Ik heb per sms de druk in elk geval subtiel een beetje opgevoerd:
“Na al dat ijs kun je denk ik flink knallen. Veel plezier! Big big daddy”
Inderdaad, ik klamp me uit alle macht vast aan de restanten van het voetstuk waarop ik als jonge ouder ooit werd geplaatst. #achterhoedegevecht.

10.46 uur.
Even een boodschapje gedaan en ik zie dat Danique daar niet op heeft gewacht. We waren wat haar betreft gebleven bij haar finale 500 meter nadat ze in haar kwartfinale een ‘P’ opliep en dat ze in groep 2 een finale voor de 9e t/m 12e plek zou rijden. Ik zeg ‘zou’, want sorry, maar ik heb me hierboven vergist – die schema’s goed lezen, ‘t is een vak apart.

Danique. Foto: B. v. L.

Danique reed om de plekken 13 t/m 16 en dat deed ze prima. Met 55.783 won ze die finale. Geen PR, wel was haar race sneller dan de finale van de meiden die het minst rap bleken in de halve finale. Ik had hier graag een actueel fotootje bij gehad, maar ik vrees dat ze geen gratis/open wifi hebben in het ijspaleis van Malmö. Hoe dan ook: Danique is dus 13e op de 500 meter en in het algemeen klassement staat ze nu 12e.

11.02 uur.
Gauw door, want we hebben een inhaalslagje te maken. Inmiddels is namelijk de aftrap alweer gegeven van de 777 meter van – opnieuw – Danique. Slecht nieuws: ze is waarschijnlijk gevallen, want ze werd in haar heat 4e in 1:50.713 en ruim achter de andere drie.
Klopt blijkt uit Berts mail van 12.15 uur: ‘Op de 777m en val door op blokje te stappen’. Gevolg: ze rijdt straks weer voor de 13e t/m 18e plaats. Zonde, want dat kost haar weer een ritje (kwartfinale). Danique zien we dus later (morgen) terug in de halve finale.

Kay in Malmö. Foto: Hank Prinsen

11.22 uur.
Fotografisch intermezzo. Uitlegje vooraf. Mijn eega Feikje is Friezin. De shorttrack-wereld is klein. Feikje trof ginds Aafke, een oud-klasgenoot. Aafke is getrouwd met Hank en daar kwamen rap schaatsende kinderen van.

Veel knäckebröd in de supermarkt. Foto Hank Prinsen

Anke is er daar een van en zij geeft acte de présence in Malmö. Er is door Feikje en Aafke inmiddels 31 jaar bijgekletst en terwijl zij dat deden maakte Hank foto’s. Die krijg ik nu via Twitter en Flickr tot mij. Twee plaatjes.
Inmiddels krijg ik ook mail van Bert, Daniques vader. Hij heeft me wat beelden gestuurd van het bagage ophalen in Kopenhagen. Die verwerk ik bij donderdag. Denk ik. En Bert stuurt foto’s van Feikje en Aafke. Ik moet nu haasten, want Kay, Avalon en Esmee gaan rijden en dan moet ik er drie bijhouden.
En nu klingelt mijn mobiel ook nog!
HELLUP!

Feikje (links) en oud-klasgenoot Aafke. Foto Bert van Lobenstein

12.18 uur.
Boodschap Feikje of ik Whatsapp van de market kan plukken, ‘dan kunnen we gratis berichten doen’. Ik heb teruggesmst dat ik mijn best doe op de market.
Avalon heeft gereden en dat ging niet best. Gekukeld, zo valt te vrezen: 1.29,165. Bert mailt dat hij op de ijsbaan internet heeft, vandaar die vloed van beelden van daarnet. Ik doe mijn best ze erop te krijgen.

12.31 uur.
Ik word een beetje stressy van alle multimedia die ik ‘moet’ volgen, dus komt het nu aan op slimme keuzes. Shorttrackonline is mijn lifeline voor dit verslag, dus die staat op 1. Daar zie ik dat Esmee gereden heeft voor haar leven in haar kwartfinale 500 meter, maar dat ze met 55.409 vierde werd. Teleurstellend? Ach, een klein secondetje boven haar PR. Oordeel zelf.
(Even stiekem gespiekt: vandaag 61 klanten op mijn blog. Jongens leuk! Ik speel weer een beetje krantje zoals ooit bij de Haagsche Courant op de redactie binnenland. Heerlijk. Ik hoop dat jullie het leuk vinden. Bij het verslag van donderdag voeg ik nog wat bagagefoto’s toe.)

12.41 uur. 
Kay heeft gereden in de kwartfinale van de 500 meter. Vierde plek vlak achter de nummer drie; wel een goede tijd: 52.414 (0,4 seconde boven zijn PR). Hij rijdt zo meteen voor de 33e t/m 41e plaats. Of de foto’s van deze race zijn weet ik niet; ik denk ‘t wel, ze komen uit Bert mail van daarnet. 

13.03 uur.
Onze dames vermaken zich wel, meldt Bert in een mail. Links op de foto zijn Danique Gioya Lancee (SVU) en Esmeralda Wanninnk (GO) te zien, druk met foto’s kijken op de monitor die er hangt. Er wordt ook door shorttrackonline gefilmd door Piet Verhoeven (foto rechts).

Herstel Avalon; val voor Esmee.

Herstel
Snel door naar de wedstrijden, want ik lig een beetje achter. Avalon heeft zich hersteld in haar halve finale: 54.769 (vlak boven haar PR). Het was een close race, de drie dames reden vlak bij elkaar. De rit is gewonnen door Anke Prinsen, dochter van de schoolvriendin Feikje. Avalon zit straks in de ‘laagste’ finale en treft daar Esmee, die met 1.46,910 onderweg grote malheur moet zijn tegengekomen.
(Esmee blijkt inderdaad gevallen, meldt Feikje) Als ik het schema goed interpreteer wordt het een vrouw tegen vrouw van onze twee HVHW’ ers.

Kay in de heatbox vlak voor 1/2 finale 500. Foto B.v.L.

13.16 uur.
Bert is echt geweldig. Kay staat voor zijn halve finale 500 meter en hij heeft een foto van Kay in de heatbox. De jongen die in de camera kijkt is Kay’s schaatsvriend Gillian Goud van Alkmaar. Hoe actueel kun je zijn? Zo dus. Het is goed afgelopen in die halve finale: tweede in 53.635. Geen toptijd. Ik denk dat de mennekes wat moe raken. Hij gaat zo in de finale voor de 33e t/m 36e plek. Gillian gaat voor de 17e t/m 20e plek na zijn winst in groep 3.

Lunch.

14.03 uur.
Dat waren twee trappen af, kat naar buiten laten, brood smeren, yoghurt in de mok en twee trappen op. Kortom: lunch. Hoognodig, want ik viel bijna om na al het multimediaal geweld. Het communiceren via WhatsApp lukt niet, want mijn telefoon wil adressen niet herkennen e/o zaken downloaden. En om nou te zeggen dat ik een whizzkid ben …. . Maar ik weet wel hoe je het schrijft.

Avalon. Foto B.v.L.

14.09 uur.
Ik had gelijk: Avalon en Esmee moesten tegen elkaar in de 500-finale in een pure HVHW-tweestrijd. Daar reis je dan helemaal voor naar Zweden. Avalon heeft niet echt haar dag. Ze liep tegen een P op. En het was een rare race. Esmee won in …. 1.40.063. Ik denk dat ze tussen start en finish elkaar geraakt hebben e/o in de kussens hebben gelegen.

Op de 500 meter eindigen ze – ik meld het met tegenzin – diep in de staart: 29e en 30e van de 30. In de tussenstand van het algemeen klassement vinden we Esmee op plek 27 en Avalon op 30, maar dan wel van de 31 dames.

14.25 uur.
De beurt is aan Kay. Hij vecht vanuit startpositie 4 om de 33e tot 36e plek en oehoehoe, het was een spannende race. De verschillen op de streep zijn minimaal, dat was dus een mooie strijd. Bijgaand beeld vertelt het verhaal eigenlijk wel:

Spannend en veel sneller dan de finalerit ervoor.

Nieuw PR

Ik heb ook nog even in mijn PR-lijstje gekeken en dat was niet voor niets: ik zwel weer van trots en moet mijn veronderstelling van eerder op de dag (de mennekes zouden moe worden) beschaamd intrekken. Kay’s PR is d’r namelijk alweer aan. Het was 52,016 en het is nu 51.79. Kay is hiermee 36e op deze afstand van de 40. In het algemeen klassement staat hij 35e.

14.51 uur.
De groep van Kay is zo dadelijk (na de prijsuitreiking en de ijsverzorging) meteen weer aan de beurt. Omdat zijn groep zo groot is, zijn ook daar preliminaries. Voorrondes. Tien races, waarbij steeds de nummers een en twee doorgaan plus de vier snelste nummers drie. Dan zou hij ook heats mogen rijden i.p.v. meteen door te stromen naar de kwartfinales van de ‘onderste helft’ van het schema.

Sensatie
Dat wordt een hele klus. Maar ik ben de sensatie van gisteren (eerst één en toen ZES (6!) seconden van zijn 1000 metertijd) niet vergeten. Ik hoop dus dat hij weer stunt en dat hij zich bij de sterkste 24 schaart. Als de loting en het ritverloop een beetje gunstig uitvallen …. . Hij zit in rit 6 en zijn startpositie is gunstig: positie 1, dus aan de binnenkant. Als ik kijk naar de eerst ritten, dan ruik ik kansen. Kay hopelijk ook.

15.06 uur.
Kay is bijna aan de beurt. Van de rit vóór die van Kay zijn de resultaten binnen. Ik heb een opzwepende cd van Candy Dulfer (Girls night out) opgezet. Het helpt niks, maar geeft wel mijn gemoedstoestand weer. Go, Kay! Go!

Oeh. Derde geworden. Jammer. Zijn tijd  - 1.49,159 – is er een waar hij gistermorgen van zou dromen. Was het hem nu maar gelukt de tijd van gistermiddag (1.44,547) te rijden, dan was hij ritwinnaar geweest. Hij gaat nu weer voor de 33e t/m 41 plek en mist helaas de heats.

16.00 uur.
De meiden nu aan zet. Candy toetert onverdroten voort (Dance till you bop), de uitslagen van de eerste twee ritten bij de C-meiden zijn bekend.  Avalon zit in rit 4, Esmee in rit 6. Wordt moeilijk om 1e of 2e in de rit te worden, vrees ik. De ritwinnaars rijden 1.44 en 1.47; de PR’s van Emsee en Avalon liggen daar minstens drie tellen boven. Geeft niet. Ook moeilijke dingen lukken wel.

Vierde
Nee, het zat er voor Avalon niet in. Ze reed een acceptabele tijd, 1.53,802, tweeënhalve seconde boven haar PR. Ze werd er vierde mee. Dat wordt strijden om de plaatsen vanaf 16. En misschien zit er dan wel een PR in of zou ook bij de meisjes langzamerhand de pijp wat leegraken?

Esmee beleeft een slechte dag. Zij werd vierde, op zich geen probleem, maar haar tijd van 2.49-en-nog-wat doet vermoeden dat ze een flinke klapper heeft gemaakt e/o erg teleurgesteld was.

16.50 uur.
Omdat Kay geen heats 1000 meter rijdt, komen onze dametjes als eerste weer in actie. Kwartfinale 1000 meter wordt het. Omdat ik even was afgeleid door ‘De lotgevallen van de brave soldaat Svejk’ moet ik even kijken hoe ver ze zijn. Wel een startlijst, nog geen tijden. Oh nee, de eerste resultaten wandelen binnen. Avalon in rit 2, Esmee in rit drie. Hopelijk …… . Ze verdienen allebei nu wel weer een opstekertje. De 17e plek in het veld van 30. Eerste of tweede worden is de opdracht in hun race.

17.05 uur.
Dat hebben ze allebei helaas niet gered. Avalon werd vierde in haar rit. De afstand met de twee meiden die zich wel kwalificeerden was aanmerkelijk (6 tot 8 seconden), maar ze heeft met een leeuwenhart gestreden voor de derde plek. Bijna tegelijk gleden ze over de meet. Avalon in 1.53.326, haar Britse tegenstandster Georgia Shanahan (Nottingham) in 1.53.224. Dat zie je met het blote oog niet.

Gaatje
Esmee werd derde, ook 6 tot 8 seconden achter de twee koplopers. Zij had een gaatje van een seconde of twee voorsprong op de nummer vier: 1.55.771 voor Esmee, 1.57,487 voor de Française Pauline Philippeau. Avalon en Esmee zijn klaar voor vandaag.

17.17 uur.
Het eind van wedstrijddag 2 is in zicht. Er resteert nog een optreden van Kay. Hij kan nog één keer knallen: 1000 meter is de afstand en het gaat om de kwartfinale. Even recapituleren: voor hem is na de preliminarie maximaal de 33e plek nog haalbaar. Zit er nog een keer een 1.44-en-een-beetje in? Wie weet!

Spannend.
Hij zit in de derde rit, startpositie 2. Net als hij stroop ik nog één keer de mouwen op. Een blik op zijn concurrenten. Positie 1: Samuel Nicoli, met 1.44,600 een te pakken Italiaan, mits Kay zijn vorm van gisteren toont. Dan positie 3: Jacob Porter, met 1.58,884 zou deze Nottinghammer geen probleem moeten zijn. Positie 4: Niclas Wendler, een kanjer uit Duitsland. Reed in Malmö al 1.40,721. Wordt hopelijk spannend om plek 2 en 3.

Ik blijf er nog even bovenop zitten. De uitslagen van de eerste twee ritten geven hoop. De ritwinnaars zitten iets onder de 1.50. Kom op Kay: zet een Q achter je naam!

17.35 uur.
Balen! Met een dikke B. Nee, Kay is niet gevallen. Maar plek 2 is het niet geworden. En een heel scherpe tijd evenmin. Hij heeft er ongetwijfeld keihard voor gestreden, maar het bleef met 1.54,556 bij een derde plek en het gat met de nummer 2 was 7 seconden. Maar ik geef het je te doen: vijf ritten, drie keer 500 meter en twee keer een kilometer.

Losrennen
Einde van wedstrijddag 2. Hoog tijd om mijn mobiel aan het infuus te leggen en heel hoog tijd om mijn armen, rug en benen los te gaan rennen. En dan lekker eten. Wat zou de pot schaften in Malmö? Als ik dat te weten kom of iets anders te melden heb, dan zie je het vanzelf.
Even een blik op het aantal bezoekers (ik heb door al het geswitch tussen lijsten, ritten en mijn blog-dashboard geen flauw benul) en dat stelt me niet teleur: 145. Dank daarvoor.

20.46 uur.
Voor ik aan mijn rijst met gesmoorde groenten en gebakken ei begin en Ik Hou Van Holland ga kijken: deze schaatsdag was mooi, maar je zit wel vastgenageld aan je bureaustoel. Dus ging ik de boel een beetje loslopen. Heerlijk op mijn Asics A6-jes over het strand sjouwen. Heen en weer tussen Monster en het Schelppad. En wat een contrast! In de schemering. Vrijwel leeg strand, kalm ruisende zee, roze-rode lucht, heel smal maansikkeltje. Lopen in een soort tijdloosheid. Ik kan er morgen weer lekker tegenaan.

Stadion Malmö

23.54 uur.
Nog een laatste update op de kalme klanken van de romantische popsongs op Skyradio. Feikje liet per sms even weten dat ze rond half tien terug waren van het eten ‘in sportcafé in voetbalstadion’. Da’s voor haar een hele ervaring. Ik bedoel het betreden van een voetbalstadion. En ze hebben er gisteren nog voor moeten reserveren ook! Het was ‘niet super voordelig wel lekker’, meldde ze ook nog. Nou ja, ze hebben in elk geval energie zat voor morgen. Kay vulde haar SMS een klein uurtje later aan met de melding ‘we gaan zo lekker slapen maar zitten nu nog even te gamen’. Die zijn morgen dus naast energiek ook nog eens ontspannen.

Omdat ik op grond van vermoedens geen stukken kan schrijven, heb ik Kay per kerende SMS een paar vragen voorgelegd. ‘Tevreden over deze dag? (…) Morgen nóg ‘n PR?’ Nee, nee, nee, ik heb daarbij geen onnodige druk gezet, want ik heb direct na de vragen gemeld ‘ik vind je nu al een held. Wees lief voor mama’.

Toen werd het stil. En bleef het stil. Tevreden. Ja? Nee? Nieuw PR? Lief voor z’n moeder? Ik ben blijven zitten met brandende vragen. Hoe moet ik zo ooit de slaap vatten? Het wijntje van gisteren hielp ook al niet.

Maar ik laat me niet uit het veld slaan. Morgen zit ik om 8 uur paraat. De wekker staat al. Danique begint rond dat tijdstip in te rijden; de anderen volgen vanaf 8.20 uur. Ik zal voor die tijd de inleidende mededelingen doen.

Alvast voor vanavond: Denk aan het ingaan van de wintertijd. We hebben een uurtje langer om te A. borrelen, B. lezen, C. buisstaren, D. slapen. (multiple choice; alle antwoorden zijn goed) En als je het wel vergeet? Geen nood, heb je morgen een uur meer zondag.

Vrijdag 28 oktober:
8.05 uur.
D-Day! Vandaag gaat het gebeuren. Wat flarden vooraf. Ze zullen daar wel aan het geïmproviseerde ontbijt zitten. Per SMS heb ik ‘onze’ vier rijders zojuist succes gewenst. Ik heb nog geen teken van leven terug.

Bureauredacteur
Mijn ontbijtbrood ligt te ontdooien en ik zit met een raar gevoel achter de pc. Hoe omschrijf je dat? Een beetje het beeld dat gisteren opkwam in een mailwisseling met een oud-collega op de TU Delft. Ik had (ook) hem geattendeerd op mijn Malmö-blog. Hieronder een weergave.

Bureauredacteur

Collega: Gefeliciteerd met dit avontuur! E.H.: Dank je. Kay gaat met Feikje op ontdekkingsreis. Ik blijf nagelbijtend achter.
C.: Bureauredactie heet dat ongelukkige vak. Cheers
E.H.: Ja, voor je gemoedsrust kun je beter in de frontlinie staan. Je bent niet veiliger en je kunt de boel niet beïnvloeden, maar je weet tenminste wat er gebeurt.  

Zenuwen
Kortom: het is zoals het is. Feikje en Kay daar, ik om budgettaire redenen hier. Maar ik had op dit moment toch graag langs de kant van de baan gestaan.

Programma, persoonlijke records en clubrecords bij de hand.

Een beetje je zenuwen wegschreeuwen in aanmoedigingen. Genieten ook van de kunsten van al die jonge gasten. Bij wijze van surrogaat heb ik me op dit blog gestort en – het moet gezegd en kijk naar de foto’s – ik heb me voor straks echt geïnstalleerd bij de pc. Kay rijdt vanaf 13.31 uur; Danique begint als jongste vanaf 10.35 uur. Ik probeer tussen de andere bedrijven door haar resultaten ook mee te nemen. Zo, en dan nu andere, urgentere dingen. Ik pak het later weer op.

10.27 uur.
Koffie! En een snelle update. Mijn telefoon knorde tevreden. Een SMS’je van Kay. “We gaan bijna naar de ijsbaan en ik heb een officiele kaart als athlete voor elke dag lunch en een keer diner” Kijk, daarom vind ik het nou zo gaaf dat hij die limiet haalde en mocht afreizen. Veertien jaar, voor sport naar een wat verder buitenland en daar zo officieel verzorgd worden.

De ritten van de categorie waarin Danique meedoet, zijn nu bijna aan de beurt. Klikkend op de startlijst op shorttrackonline zie ik dat ze in de tweede rit zit en dat er zes meiden per rit rijden. Ze moet eerste of tweede worden om in de race te blijven voor de A-finale. Dat wordt zwaar: in haar rit zit ook Selma Poutsma van Shorttrack Brabant. Razendrap meissie. En wat de vier buitenlandse meiden kunnen? Geen idee. Ik kijk bij Daniques optreden meteen even hoe snel ze de resultaten van de ritten online zetten, dan weet ik voor vanmiddag een beetje waar ik aan toe ben. De spanning – of eerder prikkelende nieuwsgierigheid –  in Monster stijgt nu toch wel wat.

Oude bekende
Via Twitter krijg ik door dat Feikje (van oorsprong een Friezin) in Malmö een oude bekende tegen het lijf liep. Ze had al haar vermoedens toen er twee weken geleden in Turnhout een Anke Prinsen meedeed die ‘sprekend leek op’ …. . Dat heeft wellicht meteen leuke voordelen voor hier, want de vader van Anke maakt foto’s. Hopelijk komt daar wat van.

11.15 uur.
Danique is vierde geworden in haar race. Tijd: 1.27,916, ruim een seconde boven haar PR. De nummers 1 en 2 waren veel sterker. Selma Poutsma was een van die twee. Danique reed in de snelste serie van de drie. Ze rijdt nu in groep 2 voor de plekken 7 t/m 18.

In de brievenbus een kaart met succeswensen. Per mail kwam er al van alles en dat heb ik gister en vandaag zo goed mogelijk doorgeseind. De kaart is van Kay’s opa en oma, vanuit Speuld on the Veluwe. Ik gooi d’r zo nog maar een sms uit.

Danique

12.07 uur.
Danique reed dankzij haar snelle tijd in de B-finale over 1000 meter om de 7e t/m 12e plaats. Ze is 9e geworden in 1.54.939, 0,1 seconde boven haar PR.

12.29 uur.
De startlijst van de jongens C-junioren net gezien. Er zijn 8 ritten; zeven van 5 rijders en één van 6 rijders. Kay zit in de laatste en dat is ongunstig, want dat is juist de rit met 6 rijders. Zijn vriend van ST Alkmaar, Gillian Goud, zit ook in die rit. Die gaat normaal gesproken veel sneller, net als Jens Almey (die heeft een PR dat 14 seconden sneller is dan dat van Kay). En zo zijn er nog wel een paar. Ze gaan 1000 meter rijden; de eerste drie van elke rit gaan door naar de kwartfinale. Kay moet maar gaan voor een PR, lijkt me.

13.02 uur.
Onze HVHW-meisjes – Avalon en Esmee – zitten in een carrousel van zes ritten over 1000 meter. Esmee in rit 1, Avalon in rit 4. De spanning neemt toe. Over een klein kwartier is Kay. Hij heeft inmiddels ingereden.

13.41 uur.
Vijf van de zes ritten zijn gereden en van tijden voorzien. Het gaat heel hard: de ritwinnaars rijden tussen 1.41.00 tot 1.46.00. Daar komt Kay niet aan. En hij staat ook nog op startpositie 6, dus helemaal aan de buitenkant en met 6 man in koers is het dringen.

13.44 uur.
De vlag gaat uit. Nee, Kay heeft zich niet gekwalificeerd voor de hoogste groep;  hij werd vijfde van de zes, maar wel in een nieuw PR: 1.50,412. Da’s ruim een seconde onder zijn oude toptijd. Gillian is wel door. Knap. Voor Kay betekent het dat hij geen kwartfinale rijdt, maar straks wel een halve finale om de 25e t/m 41e plek.

13.59 uur.
Het is – met m’n andere taakjes – snoeihard werken om de zaak bij te benen. Ik wil er een muziekje bij opzetten en twijfel tussen kalmerend klassiek of toch opzwepende pop. Eerst maar gauw lunch smeren. Dat wordt trouwens oppeuzelen met het bord naast het toetsenbord.

Heat Esmee 1000 meter.

14.16 uur.
Een gesmoord ‘shit’ ontsnapte me. Esmee heeft haar heat op de 1000 meter gereden en haar tijd – 2:24.821 – doet vermoeden dat ze is gevallen. De winnares reed 1.44,911 (da’s trouwens sneller dan veel C-heertjes). Avalon is vijfde geworden in haar heat in 1:55.827, anderhalve seconde boven haar PR. Ze rijden allebei straks hun halve finale in de tweede groep.

14.46 uur.
SMS uit Malmö van Feikje. Esmee is inderdaad gevallen. “Hoi, helaas was esmee gevallen. Is weer opgelapt en rijdt straks weer. (…) We hebben slecht geslapen. Kay zit op zichzelf te wachten met de schaatsen aan. Liefs”

Avalon: PR

15.04 uur.
Esmee heeft zich herpakt en is derde geworden in haar halve finale in 1:52.239. PR! Avalon werd in haar rit vierde in 1:52.808 en jawel: PR! Ze rijden zo om de plaatsen 25 t/m 33.

15.09 uur.
Kay’s halve finale zit erop: vierde van de vijf in 1.53,512. Als meelevende vader had ik op meer gehoopt en stilletjes ook wel gerekend na zijn serie. Helaas. Hij rijdt zo dadelijk om de 32e t/m 41 plaats.

15.19 uur.
Zo meteen Esmee en Avalon weer voor hun finale 1000 meter, maar eerst moet ik – mea culpa – een slordigheidje goedmaken. In mijn zenuwen over de ritten van Kay vergat ik helemaal naar de laatste resultaten van Danique te kijken. Na haar 777- en 1000 meter moest ze ook nog de heat over 500 meter rijden. En dat was, zie ik nu, een groot succes! Ze zat in een van de snelste ritten en werd tweede: ze rijdt dus morgen mee in de bovenste helft van het schema. Haar tijd was 54.316 en da’s weer een PR!

Michael Bublé

Inmiddels zit ik van al het klikken, tikken, scrollen, tijden vergelijken en schema’s interpreteren enigszins de suizebollen. Maar mijn brood is wel op, net als de yoghurt en mijn mok koffie; Ellis Marsalis (ipv klassiek of pop koos ik voor subtiele solo-piano jazz) is aan het eind van zijn cd. Ik laat Michael Bublé me nu toezingen. Het gaat in Malmö overigens als een trein; ze lopen 20 minuten voor op schema. Geen wonder dat ik het niet bij kan tikken (#trainingsachterstand?).

15.49 uur.
Avalon en Esmee zaten samen in de finalerit 1000 meter om de 25e t/m 33 plaats. Ze hebben met verve deze afstand afgesloten. In een rit met zeven dames werd Esmee vierde en Avalon vijfde. Beide young girls knalden er weer een PR uit. Esmee staat nu in de boeken met 1.50,239 (exact 2 seconden sneller dan in de halve finale) en Avalon liet 1.51,277 klokken en dat is anderhalve seconde onder haar in de halve finale gereden toptijd. Overall is Esmee 27e en Avalon 28e op deze 1000 meter.

6 sec. eraf!

16.10 uur.
Gloeiende, gloeiende, gloeiende!!! Ik zit even een paar linkjes toe te voegen en intussen beginnen ze doodleuk aan de finales 1000 meter. Kay’s 1000 meter finale ook, ja. En ik geloofde mijn ogen niet. Echt niet. Tikte ik een uur geleden niet dat ik van Kays halve finale iets meer had verwacht en gehoopt? En dat Kay niet zou komen aan de tijden – 1.41,00 tot 1.46,00 – die de ritwinnaars tijdens de heats lieten noteren? Hand op mijn hart, ik heb van hieruit geen enkele druk uitgeoefend.

Maar kijk dan zelf! Jawel. Dat zeg ik! Aan het begin van de middag in de serie met 1.50,412 ruim een seconde van je PR rijden, dan in de halve finale even inhouden en nu 1.44.547! Zes (6) seconden eraf. ZES! God wat had ik daar ontzettend graag bij geweest. Zes seconden!

Neonletters
Ik heb het per sms voor de zekerheid gecheckt, maar het is echt waar. Kan WordPress geen knipperende neonletters in dat format stoppen? Michael Bublé zingt ‘so call me unpredictable‘ en ‘it´s undeniably true‘. Het is dat ik niet zo van de alcoholica ben, want anders …. .

Kays debuut kan na deze openingsdag al niet meer stuk. Weer even met de benen terug op de grond: daarmee is hij 34e van de 41. Dat had overigens ook zo 28e kunnen zijn: er reden er zeven in de 1.44.

17.01 uur.
Kay, Avalon en Esmee hebben vandaag elk nog één ritje tegoed. Kay een preliminarie over 500 meter. Hopelijk gaat zijn PR van 52,70 d’r aan. Avalon en Esmee rijden de heats van die afstand. Het roer is wel flink omgegooid. Reden ze tot nu toe steeds ritten met zes of zeven man tegelijk in de baan, nu zijn het er vier. Overzichtelijker. Gevolg is wel: 11 ritten. De nummers 1 en 2 gaan door, plus twee tijdsnelste derden. Kay zit in rit 6. Zo gaat het bij de meiden ook. Avalon in rit 6, Esmee in rit 8. De jongens rijden inmiddels.

17.10 uur.
Kay redde het niet in zijn serie. Vierde van de vier, maar hij kan met opgeheven hoofd afscheid nemen van deze eerste dag. Hij reed tegen een paar enorme kanjers (de nummers 5 en 6 van de 1000/1500 meter van eerder vandaag) en zijn 52.016 betekent een 0,7 seconde sneller PR. Hij strijdt morgen in de resterende ritten over 500 meter om de 25e t/m 41 plaats.

17.52 uur.
Oeh! Ik vrees dat Avalon gevallen is in haar heat over 500 meter. Ze is in elk geval vierde en laatste met 1.10.658. Hopelijk is het niet ernstig. Ook Esmee kwam in haar rit niet verder dan de vierde plek. Haar tijd was wel oké: 54,995 en dat is een halve seconde boven haar PR.

Einde van wedstrijddag één. Morgen wordt een lange dag. Het spektakel begint om 8.35 uur met de girls novice. Danique zit in de tweede rit van de dag.  Vanaf 12.00 uur betreden Avalon, Esmee en Kay de gladde piste weer. Ik stop, maar meld me deze dag wel weer als er nog wat te melden is. Het was me een genoegen.

20.45 uur.
Ik kreeg een aantal mooie reacties per mail en enkele onder aan dit blog.  Een was van Marwil (opa van HVHW-pupil Demi Exterkate). Hij vermoedde dat ik misschien wel meer calorieën had verbruikt dan de rijders. Klopte wel wat. In elk geval klotste de adrenaline de hele dag door mijn aderen. En dat kon geen kant uit, want ik zat maar achter dat tikkertje. Dus heb ik de adrenaline er daarnet maar even flink uitgelopen. Duinpaadje plus rondjes Monster. Heerlijk! Snuif je op zo’n dag ook nog wat frisse lucht op.

Avalon = goed
En – wat een timing! – onder het koken stuurde Kay een sms. “Ik heb heerlijk pizza gegeten bij een pizzeria”. Ik heb hem allerlei goede wensen doorgegeven en van de gelegenheid gebruik gemaakt om even te vragen 1. hoe het met Avalon is en 2. of hij trots was op zijn 1.44,547. Antwoord: “Ik ben zeker trots met avalon is alles goed”. We kunnen nu dus gerust naar TVOH kijken (want er is in de wereld heus wel wat meer aan de hand dan een Star Class-wedstrijd) en straks zonder zorgen gaan snurken. Wat een heerlijke dag.

Donderdag 27 oktober:
11.48 uur.
Koffie! Etappe 1 van de reis is probleemloos verlopen. Kay werd om kwart voor acht ‘heerlijk natuurlijk wakker’ na een zeer goede nacht. Hij voelde zich geroepen om ons even te vertellen dat Avalon Aardoom met begeleider Aad al in de lucht waren. “Die moesten om 4 uur al op.” Nu ik dit tik, zitten die twee al aan de koffie in Kopenhagen, of zoeken ze een bus of trein richting Malmö.

Zorgvuldig ingepakt: een koffer en twee tassen. Foto: E.H.

Soepele rit
Hier in Monster schoven we om 9 uur de koffer en de twee zorgvuldig ingepakte tassen in de auto, waarna we in Den Haag Danique van Lobenstein en vader Bert ophaalden en vervolgens zonder noemenswaardig file- of ander leed soepeltjes richting Schiphol reden.

Roze speeltje
Het enige pijnpuntje dat ik heb kunnen constateren was de lege PSP (Play Station Portable) van Danique. “Vergeten op te laden.” Bert had geen medelijden, maar was nog wel zo goed om – terwijl ik de banden al liet roken – binnen nog even snel de oplader te halen. Zo heeft ze later misschien nog wat aan haar roze gekleurde speeltje.

Veilig afgezet op Schiphol. Foto: E.H.

Snelweg
Al om 10.15 uur was het ‘bestemming bereikt’, kon de bagage op een karretje worden geladen en kreeg ik handen en knuffels. De vier verdwenen in de vertrekhal. Eenzaam en alleen, maar met de opwekkende klanken van BNN op 3FM reed ik naar huis, alwaar bij het opstarten van de computer meteen twee mails van Bert binnenwandelden. De digitale snelweg was weer sneller dan een mens in de Randstad kan rijden.

Even in de mails kijken. Ah, Bert stuurt foto’s. Een van het uitladen voor de vertrekhal. En een in de vertrekhal; ze hadden toen Esmee en haar ouders Neeltje en Ald – wacht even, er komen weer vier mailtjes van Bert binnen – ontmoet. Aangezien ik ook wat foto’s heb geschoten gaan we eerst maar even plaatjes kijken. Eerst de fotootjes uit Berts eerste zending en dan die van mij.

Kay, Feikje en Danique bij het uitladen op Schiphol. Foto: B. v. L.

Uitladen. Foto: E.H.

Karretje erbij. Foto: E.H.

Danique, Esmee en Kay met Neeltje Messemaker (linksonder), Feikje en Ald Messemaker. Foto: B.v.L.

Zo, en dan nu in volgorde van binnenkomst de verse oogst van Bert, die me kort na half een meldde: ‘nog eens 10min vertraging wegens slecht weer in Kopenhagen’.

Wachten. Foto: B.v.L.

Beter weer dan Kopenhagen

e

Beetje hangen, beetje staan

Ald, Feikje en Neeltje. Ze zijn d'r klaar voor!

Maar wees gerust: ze vliegen. Of er moet nog iets heel erg mis zijn gegaan tussen het laatste mailtje van Bert en het daadwerkelijk opstijgen. Om 12.43 uur en vlak voor het taxiën schreef Bert: “Leuk voor verslag: Alarm ging bij Esmee af en werd gefouilleerd. Danique zat Esmee uit te lachen naar ook zij was de klos, net als Neeltje, Esmees moeder. Misschien was het thema van het apparaat ingesteld op lichtblond of Zweeds. Ik Danique uitlachen, maar de man zei: ‘pas aan deze kant van de controle lachen’. Gelukkig ik kwam er door heen, net als Ald en Feikje. Ga nu op zwart we gaan naar de Taxi baan.”

Over Kay geen woord. Geen bericht, goed bericht. Of zou hij in de consternatie al DS’end om het poortje heen gelopen zijn? Ik sluit niets uit. Hoog tijd voor lunch. En dan aan ‘t werk. Kostelijk om te doen dit, maar nu weer wat doen voor de kost. Tot later.

Kopenhagen. Wachten op de bagage.

15.29 uur.
Het vlieggedeelte zit erop. Hoe ik dat weet? Twee behoorlijk betrouwbare bronnen. Kay en Bert. Van de laatste sloop iets na kwart over drie een mailtje binnen met een foto van het wachten (reizen = vnl. wachten)  op de bagage. En aan Kay SMS-te ik een kwartiertje terug de vraag of alles nog goed ging. “Ja hoor wij zitten op de trein te wachten”, swypte Kay terug vanuit Kopenhagen.

20.41 uur.
Een teken van leven! Ik zat al even de mail in de gaten te houden, maar niks. Ik had het dan ook bijna niet meer verwacht. Vreesde dat het Malmöse nachtleven te lokkend was geweest. Of dat er zeer bourgondisch werd gedineerd. Of dat ze totaal afgedraaid in bed gezakt zouden zijn.

Staccato
Niet meer verwacht dus, maar toch gekomen. Per SMS in staccato van Feikje: ondanks het zorgvuldige inpakken is er toch wat vergeten. Maar de boodschappen zijn gelukt, er is gegeten (in het hotel), Kay zit zijn botte schaatsen van gisteren te slijpen én – leuk detail – Feikje heeft een oude bekende uit Friesland (haar Heitelân) ontmoet. De dochter van die oude bekende doet ook mee. Morgen praten ze verder. Kleine wereld. Waar zo’n trip al niet goed voor is.

Ik ben inmiddels helemaal startklaar. De PR’s van ons kwartet heb ik bij de hand, net als het wedstrijdschema. Hopelijk zijn er morgen ook vooraf ritten bekend. Tot morgen!

Slijpblok mee of niet?

Woensdag 26 oktober:
11.00 uur.
De spanning loopt wat op. Dat merk je aan kleine dingen. Ik doe driftig mee. “Zou je niet …. .” “Moet er niet eigenlijk ….?” We zijn een ietsje ‘prikkelig’. Veel kan nog niet worden ingepakt, want vanavond is er nog een training. Dat steekt, want je wilt zeker weten dat je straks alles mee hebt.

Slijptafel
Trouwens, opper ik, die slijptafel, moet die mee? Of gaan ze een tafel delen? Dat is geen onlogische vraag, want zo’n slijptafel is maar een onhandig ding. Kay wil graag de eigen tafel mee hebben, klinkt het. Delen kan in principe wel, maar stel dat je straks twee paar schaatsen moet slijpen en daar door het rittenschema eigenlijk geen tijd voor is. Overbodige stress moeten we in Zweden niet hebben. Er is al nieuwigheid en dus onzekerheid genoeg.

Zekerheid
Het besluit valt: voor de zekerheid gaat de eigen tafel mee. Je eigen tafel slijpt ook het lekkerst. Maar dan moeten we ‘m wel ‘even’ uit elkaar halen. Ik weet van een eerdere poging dat dat niet even gaat. Direct na aankoop is de tafel namelijk door iemand heel degelijk in elkaar geschroefd. Vier boutjes zijn het breekpunt. Gelukkig valt het mee. Na wat gepuzzel met bitjes, verloopstukjes en een daar op passende zwengel gaan de boutjes soepel los. “Dit spul moet dus ook mee in de koffer, anders krijg je ‘m daar straks niet meer in elkaar”. We zijn het eens en frommelen alles in een plastic tas.

Inchecken
In alle vroegte is vanmorgen door de vader van Danique – zij is een van de vier HVHW’ers die vanaf overmorgen de Haags/Westlandse eer hoog moeten houden – online ingecheckt. Feikje, Kay, Danique en haar vader Bert vliegen morgen samen naar Kopenhagen. De printer spuwt de boarding passes in kleur uit. Het point of no return is inmiddels wel gepasseerd. Eenmaal in Kopenhagen moeten ze met een bus of trein over de brug naar Malmö aan de overkant.

Danique. Foto: B. v. L.

Avalon. Foto: B. v. L.

Niet alleen
Uit het voorgaande mag duidelijk zijn: Kay en Feikje staan er straks niet alleen voor. HVHW is straks in Zweden present met vier rijders: Danique van Lobenstein (novice ofwel D-pupil), Avalon Aardoom (C-junior), Esmee Messemaker (C-junior) en Kay (C-junior). Drie meiden en een jongen. Plus in totaal vijf volwassen begeleiders. De meesten zitten straks in hetzelfde hotel.

Esmee. Foto: B. v. L.

Uitzoeken
Dat laatste is mooi, want dan kunnen ze ter plekke uitzoeken hoe ze het doen met het vervoer naar de ijsbaan en het eten. Ze hebben geen ontbijt bij het hotel en ze knijpen ‘m een beetje voor de prijzen in de winkels. Er is al heel wat afgegoogeld op zoek naar goedkope supermarkten en er gaan van hier wat spullen mee zoals pindakaas en fruithagel. Feikje is nu weg. Ik leg – als suggestie – nog een rol rijstwafels en een pak crackers bij de spullen.

15.55 uur.
Het is niet alleen oplopende stress en angst om van alles te vergeten. Oh nee. Feikje maakte tijdens de lunch aan de hand van de krant blijmoedig een analyse van het te verwachten weer in Malmö. “In Kopenhagen is het morgen ‘h. bewolkt’. Heel of half? In elk geval wordt het 11 graden. Vrijdag is het weer ‘h.bewolkt’ en 12 graden. Maar Kopenhagen is geen Malmö.”

Ze kijkt ingespannen naar de twee afgedrukte kaartjes. Een geeft de temperaturen aan, de andere de neerslagverwachting. Er ontstaat twijfel. De temperatuur kan, afgaand op de kleuren van het kaartje, ook zomaar blijven steken op een schamele 7 graden. “En houden we het droog of net niet?”, wijst ze op de neerslaggrens. Ze neemt het vooralsnog luchtig op.

Foto: B. v. L.

Krachtproef
Kay is inmiddels van school thuisgekomen. Hem wacht een laatste krachtproef. Hij werkt nu in een uur zo veel mogelijk huiswerk weg onder het motto ‘wat je nu doet, kom je volgende week niet meer tegen’. Dan houdt het wat school betreft voor vijf dagen op. Vanavond mag Kay nog één keer trainen en vervolgens gaan zijn schaatsen en pakken de inmiddels naar de huiskamer versleepte koffer in.

Mischa, de kat, is door die koffer een beetje uit zijn evenwicht. Hij loopt in en uit de koffer. Ik denk dat hij nog een beetje twijfelt of-ie meegaat of lekker bij mij blijft.

21.00 uur
De laatste training zit erop. Het was een drá-má. Nee, geen zenuwen om wat komen gaat. Meer onzekerheid vanwege het hier en nu. Het ijs is abominabel. De een na de ander glipt weg. “Pappa, mijn schaatsen zijn nu al bot.”

Zandbak
Geen wonder. Buiten de ijsbaan is het een grote zandbak. Daar moesten de karren met de beschermende kussens doorheen en de ijsmachine volgt een deel van dat traject. Het ijs is dus vriendelijk gezegd niet helemaal brandschoon en een gruwel om op te schaatsen. Wat kun je in zo’n situatie meer dan zeggen ‘rijd maar extra voorzichtig in de bocht’ en ‘kom er desnoods maar af’, maar de knoop in mijn buik groeit met elk kind dat kapseist.

Programma
Thuis kijken we gauw even of het programma er al op staat. Dat is zo. Kay moet douchen en zijn nest in, maar komt toch even over mijn schouder mee-koekeloeren. Vrijdag is een eitje vergeleken met de dag erna. Het inrijden voor Kay, Avalon en Esmee (alle drie C-junior) begint dan pas om 13.00 uur; Danique heeft er als novice vanaf 10 uur dan al vier races op zitten.

Toetje
Kay krijgt het die eerste dag redelijk voor zijn kiezen. De C-junioren werken allemaal een heat en een halve finale over 1000 meter af. Doen ze het goed, dan mogen ze een finale rijden over 1500 meter. Omdat Kay in een veld van inmiddels 42 C-junioren rijdt, krijgt hij als toetje die dag nog de voorronde van de 500 meter te verstouwen.

Andere koek
Rond half zes is het einde oefening, dus deze wedstrijddag is van mijn kant te doen. Een kwestie van wat koffie bij de hand, na afloop vlot koken en met het bord naast het toetsenbord dit blog wat bijwerken. Zaterdag is het héél andere koek. Danique bijt weer het spits af (500 en 777 meter). Zij staat vanaf 8 uur vijf keer op het ijs; Kay, Avalon en Esmee volgen om half twaalf voor hun (restant) 500 meter en het begin van de 1000 meter. Elk komt zes keer op het ijs; Kay misschien vijf keer.

Scherp zijn
Het spektakel duurt dan tot over zessen. Als ik Danique real time wil volgen betekent dat concreet tien uur scherp zijn. Dat wordt dus koffiekan en theepot bij de hand, rond 11 uur avondeten startklaar in de pannen zetten, lunch prepareren en dat uit het vuistje nuttigen. Hopelijk kan ik dan tegen half zeven ‘s avonds met mezelf toosten op een mooie en succesvolle wedstrijddag van ons kwartet.

Afbouwen
Zondag bouwen we weer af. Dan rijden Danique, Kay, Avalon en Esmee hun wedstrijden door elkaar en hebben ze allemaal twee ritten. Het duurt dan van tegen negenen tot een uur of één. Danique rijdt een halve en hele finale 777 meter; Kay, Avalon en Esmee een halve en hele finale 1000 meter.

Ik heb er zin in. Feikje, die nog wat spullen bij elkaar scharrelt, ook. Kay kijkt me vanuit zijn bed gek aan als ik het hem vraag. Natuurlijk. Maar eerst wil hij genieten van zijn bed. Hij ligt heerlijk en is redelijk ontspannen. Ik hoop voor hem op een goede nacht, maar vrees ….. .
We horen het morgen wel.

Tas, koffer, eerste dingen voor mee.

Dinsdag 25 oktober:
Een kalme dag, maar onderhuids …. . Een koffer en een grote reistas liggen in de slaapkamer. Open. Erin stapelen zich geleidelijk wat spullen op. Een eerste hoopje gewone kleding. Wat sportshirts en -sokken. Een oplader voor een van de mobieltjes. Kleine, handzame spelletjes. Een toilettas. Open en nog vrijwel leeg. Het wordt tijd om uit te zoeken hoe laat ze donderdag op het vliegveld moeten zijn.

School
Intussen wordt er op het studiefront gebikkeld. Moet ook, anders gaat het natuurlijk niet. Er vallen rond het weekeinde drie lesdagen uit. Eigenlijk twee, want een ervan was door school al uitgetrokken voor mentorgesprekken. Gelukkig werkt school mee door taken aan te geven van de vakken die donderdag en maandag gemist worden. De lesstof van die twee dagen moet natuurlijk wel ergens gedaan worden. Een deel gebeurt deze week al. Vooruit werken om volgende week zo min mogelijk te hoeven inhalen.

Opwarmen
Dat is aanpoten. Kay moet voor Malmö echt wat over hebben. Hij komt nu net thuis, nat van 10 kilometer fietsen in de regen. Even opwarmen, een hapje en een slokje. Dan aan het thuis-schoolwerk. Vanavond is er geen training. Morgen wel, de laatste keer vóór het avontuur echt begint.

Maandag 24 oktober:
Vier dagen vóór Kay zijn schaatsen op het ijs in Malmö zet, lanceer ik dit online dagboek. Gekkenwerk? Ach. Meeléven doe ik intens, meegáán is er echter niet bij. Dat is een budgettaire kwestie, maar laat ik bij het begin beginnen.

Thuisblijver
Dit wordt dus het dagboek van een thuisblijver. Reden is dat Kay (op de foto nummer 28) een nieuwe mijlpaal bereikt. Hij is lid van schaatsvereniging HVHW en shorttrackt niet onverdienstelijk. Komend weekeinde beleeft hij zijn debuut in het Star Class-circuit. Vorig jaar miste hij die competitie op een haar; voor deelname moet je namelijk een limiet rijden. Ruim een week geleden lukte het bij wedstrijden in Turnhoutom zich te plaatsen bij de C-junioren.

Avontuur
Aanstaande donderdag reist Kay samen met zijn moeder, een collega-schaatsster en haar vader naar Malmö. De andere Star Class-wedstrijden brengen hem later dit seizoen naar Oberstdorf (Dld) en Leeuwarden. Ze gaan donderdag vliegen en vooralsnog vindt Kay dat het mooiste van het hele avontuur. Eenmaal daar, is mijn overtuiging, zal hij zijn focus verleggen. Dan wil hij in het ongetwijfeld heel sterke veld zijn huid zo duur mogelijk verkopen en gaat hij voor persoonlijke records.

Kay in Turnhout. Foto: Bert van Lobenstein

Bikkelen
Het wordt zwaar, want Kay haalde de limiet net aan: 53,5 seconden op de 500 meter was de eis en hij reed in Turnhout eerst 53.262 en één race later 52.7. Hij neemt het straks als eerstejaars C-junior op tegen ook tweedejaars C-junioren. Dat wordt bikkelen. Veel van zijn concurrenten hebben al een groeispurt achter de rug; Kay was tot nu toe meer van de geleidelijke groei en is nog wat klein voor zijn leeftijd.

Vrijuit rijden
Het geeft hem niets. Hij staat in elk geval aan de start in Malmö. En gisteren, op de terugweg van een uurtje vliegeren op het strand, zei hij dat hij vrijuit kon rijden en dat hij hoopte op mooi ijs. Samen met het sterke veld zou hij wel eens een lekker PR kunnen neerzetten. De inschrijving is zondagavond (23/10) om 24.00 uur officieel gesloten en op shorttrackonline komt dan het deelnemersveld te staan. Straks (vanmiddag, vanavond) wellicht meer daarover. Anders morgen.

Spieken
Vanavond dus. Nu, kort na half tien en net terug van de training, kon ik de verleiding niet weerstaan. Even spieken hoe het deelnemersveld eruit ziet. Oeh. Zoveel tegenstanders heeft hij in een wedstrijd nog nooit gehad: 41 jongens C-junioren staan er! En niet de minsten, zo valt te vrezen.

Steekproef
Weet je wat: ik houd een kleine steekproef. Van de zes Nederlandse concurrenten van Kay ken ik er zeker drie: Gilian Goud, Jelmer Kooistra en Hessel Koot. Alle drie waren die tot nu toe iets tot flink sneller. Waar Kay op de 500 meter 52,7 heeft staan, kan Gilian dat in 49,708, Jelmer in 52,385 en Hessel (vorig seizoen, hij heeft blijkbaar dit seizoen nog geen wedstrijd gereden) in 49,236. De drie andere Nederlanders rijden tussen de 48,959 en 50,298. Proberen mee te gaan in de slipstream zou ik zo zeggen.

Winstkansen
Zijn er winstkansen tegen de buitenlanders? Kay neemt het op tegen vier Zweden, zes Italianen, zeven Duiters en even zoveel Britten, zes Fransen en vier Belgen. Een beetje klikken leert dat er in elk geval bij de Zweden kansen liggen. Ook stuit ik al surfend op rare dingen. Een van de Zweden – Bjorn Seifert – heeft nog geen officiële wedstrijd gereden. Hoe kan die zich nou hebben gekwalificeerd? En Seiferts landgenoot Daniel Jacobsson heeft als snelste tijd 54,294 staan; boven de limiettijd dus. Gelden er voor thuisrijders andere ‘wetten’? De andere twee Zweden zijn met 49,110 en 49,330 waarschijnlijk een maatje te groot voor Kay.

10e of 35e
Bij de Belgen is in elk geval Stijn de Smet een bekend gezicht. En ook knap snel. Dit seizoen al 48,697 op de 500 meter, terwijl zijn landgenoot Rino Vanhooren 47,427 nodig heeft op die afstand. Een beetje willekeurig klikken op de andere strijders leert dat die tijden hebben die variëren van 45,814 (!) tot 55,586 (boven de limiet!) en dat de meesten rond de 51 à 52 seconden rijden. In dit veld van 41 jongemannen kan Kay dus zomaar 10e of 35e worden. Leuk. Verrassinkje, Kay weet van dit alles nog van niets. Hij ligt nu te snurken na zijn op een na laatste training deze week. Heb ik morgen in de vroege morgen dus een verrassinkje voor hem.

Dan zal  ik hem meteen ook vertellen dat vrijdag, de eerste wedstrijddag, er een heat over 1000 meter wacht. Doet hij dat heel goed, dan gaat zijn halve finale die dag over 1500 meter en doet-ie dat weer goed dan telt zijn finale ook 1500 meters. Zit hij niet bij de besten, dan blijft het bij zijn halve en hele finale bij 1000 meter. De eerste dag wordt afgesloten met een heat over 500 meter. Zaterdag is er dan de kwart, halve en hele finale van de halve kilometer en de heat van de 1000 meter. Zondag mag hij zijn laatste krachten storten in zijn kwart, halve en hele finale op de kilometer. Tot wellicht morgen.